Site Rengi

DOLAR 8,1957
EURO 9,6592
ALTIN 502,38
BIST 10,6856
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
İstanbul 21°C
Gök Gürültülü

Yeni nesil öjenik

03.10.2020
A+
A-

Yeni Nesil Öjenik

“Bir musibet, bin nasihatten evladır…” denilir.

Sözün içeriği ile günümüz pandemisine bakmaya çalışıyorum.
İnşallah, binlerce nasihatten evla olmasını umuyorum ve istiyorum.
Yapılan çalışmalara, alınan önlemlere bakıyorum.
Sonra; muhtemel geleceği düşünüyorum.

Bu yaşananlar, yaşatılanlar neydi?

Dönem dönem dünyayı etkisi altına alan binlerce, milyonlarca hayatı bitiren bir epidemi, bir pandemi…

Ne kadarı gerçek, ne kadarı kurgu?

Sonuçlarına bakıyorum, izliyorum.
İnsanı, insanlığı elemine eden bir irade görünüyor. Zayıf, güçsüz, yaşlı, hasta kim varsa hedef edinmiş bir irade. Altında; akıllı, zeki bir virüs ve oldukça insafsız.

1789 Fransız ihtilali ile perişan olan Avrupa halkı kaosa düşmüştü. Milliyetçilik akımı, imparatorlukları zayıflatıyordu. Kilise, itibarını ve otoritesini kaybetmişti. Halk perişan ve boşluktaydı. Derken, geleneksel İngiliz aklı “Endüstri Devrimi” ile ‘işçi sınıfı’nı icad etti.

Artık; kendini boşlukta hisseden halklar ,dalga dalga işçi sınıfına dahil oluyordu. Nüfus yönelimi, köylerden kentlere doğru göç yollarını, kervanlarla dolduruyordu. İşçilik; zamanın yükselen değeri olmuştu.

İleri medeniyetin temsilcisi durumunda ki batı coğrafyası, yepyeni bir anlayışla insanlığı dönüştürme sürecini başlatmıştı bir kere.

Öyle ya; imparatorluklar yıkılıyor, din adamları itibarsızlaşıyor, köylü vasıfsız halde, kente göç ediyordu. Herkes perişan…

Herkesin aksine, burjuva sınıfı güçleniyor, dünyayı idare etme yönünde önemli bir fırsatı eline geçiriyordu. Oysa; Hitler diktatoryası ve insan ırkı üzerindeki ıslah edici teorik çalışmalar ise yenilikçilerce aşağılanıyordu. Evrimcilerin bile kabul etmediği bir akım, bir fikir tartışılıyordu. Öjenik.

Darwin’in evrim kuramını toplumsal hayata geçirmek isteyen bir takım görüşler ortaya çıkmıştı.

Bu görüşlerden biri de öjenikti.

Öjenik; insan ırkındaki sağlıksız, bakımsız ve düşkün bireylerinin ayıklanması ile insan ırkının kalitesinin yükseleceğini savunan bir anlayıştı.

Fakat bu çalışmalar bilim ve insanlık tarihinin utanç verici ve en karanlık dönemleri olarak sonuçlanmıştı.

Öjeninin mucidi, Francis Galton, insanların genetik olarak kontrol altında tutarak, ayıklanmasıyla insan ırkını ıslah etmeyi amaçlamıştı.

Uzatmayalım…

Günümüz korona sürecinde, yine diktatöryal bir akıl, arka planda çalışmalarını başarılı bir şekilde sürdürüyor gibi. Buna karşın; dünya devletleri ve devlet adamlarının gidişata seyirci kalmaları bir tarafa, direktifleri yerine getirme konusunda birbirleriyle yarışır halde olduklarını izliyoruz.

Yıllardır; eğitim, aile, ekonomi, şehirleşme, kültür vb politikalarıyla kuşaklar arası makas iyice açılmıştı. Bu açıklık çatışmaya ve nihayetinde kuşaklar arası bir savaşa dönüştürüldü. Çocuklar, gençler, yetişkinler ve yaşlılar birbirlerine problem gibi görünür oldu.

Keza; kadınlar ve erkekler… Bu çatışmanın gölgesinde şehirlere sıkıştırılan yaşamlar, ailelerin de parçalanmasıyla sonuçlanan sorunların artmasına neden oldu.

Bu durum hala devam ediyor.

  • Akrabalık ilişkileri, alt-üst soy iletişimi yok derecesinde zayıflatıldı.
  • Sosyal güvenlik sistemleri, sınırları zorluyor.
  • Bir emekli maaşının ödenmesi için (ülkemiz şartlarında) en az 4 gencin çalışması gerekiyor.
  • İç piyasanın canlanması, insanların ihtiyaçlarını karşılayabilmesi için gerek duyulan “paraya” devlet hazineleri “borç” ile ulaşabilir halde.
  • Borcun faizleriyle birlikte geri ödenmesi imkansız vaziyette.
  • Mevcut sistemin tüm dünyaya dayattığı sistematik borçlandırma, 2050’li yıllara dek tüm dünya gençliğini de bağlamış durumdadır.

Bu şartlar altında, biyolojik terör argümanı haline gelen koronavirüs salgınının, hedef kitlesi durumundaki hasta ve yaşlı nüfus ile gençler üzerinde yeterince endişe uyandırmadığını görüyoruz.

21. Yüzyılın, yeni nesil öjenik algoritmasıyla birlikte, mevcut finansal sistemin borçlandırma takviyesi üzerinden gençliğe farklı bir faz enjekte ediliyor. Algılar kapatılıyor. Sistematik yapı, gençliğin enerjisini kullanmaya odaklı bir motivasyonla hareket ediyor.

Gençlik de; devralmakta olduğu borca dayalı yaşam biçiminin şartlarının ağırlığının farkında. Virüs salgınıyla yaşlı ve hasta nüfusun elemine olması, genel anlamda, omuzundaki ekonomik yüke destek gibi görünüyor. Sosyal yapılardaki bozulma ve toplumsal hafıza bu gibi zoraki kabullerle şartlarını oluşturuyor. Zihinlere kaydediyor. Çarpık zihniyetler türetiliyor.

18. yüzyılda meydana gelen işçi sınıfı, içinde bulunduğumuz dönemin popülasyonu en yüksek sınıf profili durumundadır. Ve şimdi yok ediliyor. Pandeminin etkilediği risk guruplarını incelediğimizde bu gerçekle karşı karşıya olduğumuzu görüyoruz.

Bakalım; bu risk guruplarında kimler var?

Hijyen şartlarına dikkat edildiğini varsayalım.
Yaşlılar, kronik hastalar, bağışıklık sistemi zayıf olanlar, yeterli beslenemeyenler, işçiler ve fakirler…

Mekansal olarak ise; kalabalık şehirlerde yaşayanlar, toplu taşıma araçlarını sık kullananlar, dar ve kapalı alanda kalabalık ortamda uzun zaman geçirenler, diyebiliriz.

Evet; Francis Galton’un öjenik zihniyetinin, 21. Yüzyıl küresel aklının favorisi olduğunu görüyoruz.

Endüstri 1.0 ile doğan işçi sınıfı, endüstri 5.0 ile ölüme mi terk ediliyor?

Günümüz teknolojileri, yüksek performanslı cihazların üretimine elbette muktedirdir. Gerek cihazlar, gerekse bu cihazlara entegre yapay zekalar, yavaş yavaş hayatlara dokunmaya başladı. Başladı başlamasına da toplumlar, parçaları birleştirmekte henüz yetersizler.

Bu bağlamda; suçu virüse atmak da çözüm getirmeyecektir.

Elbette; taş yerinde ağırdı. İşçi sınıfının doğmasıyla yerini yurdunu terk ederek, sanayi bölgelerine göç ediş, demografik açıdan rezerv bir ekonomik alan çeşitliliği bırakmamıştı. Genel anlamda nüfus artış oranlarının düşmesiyle yaşlı nüfus da her geçen yıl artmaya devam etti ediyor.

Şimdi Dijital dönüşüm zamanı.

Araştırmadan, incelemeden, sosyal, ekonomik ve teknolojik yönde gereken önlemleri almadan, dijital dönüşümün ardına vagon olanların bu cehaletlerinin faturası ağır olacaktır.

Sadık Uslu

YORUMLAR

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.