Atmosferin Tasarımı: Bir Tasarım Problemi 8. Buluşması

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Bir Tasarım Problemi serisi, ArcheThink tarafından sahneye konan ve Türkiye tasarım ekosistemine yenilikçi bir bakış açısı kazandırmayı hedefleyen bir platformdur. SALT Galata’daki sekizinci buluşmada, tasarımı yalnızca teknik bir çözüm olarak görmekten öteye taşıyan bir düşünme pratiği olarak ele alınmış ve bu kez odağı atmosfer kavramında yoğunlaştırılmıştır.

Etkinliğin açılışında konuşan ArcheThink kurucusu Selin Uysal, tasarımın sabit bir meslek grubunun sınırlarını aşan dinamik bir süreç olduğunu ifade etti. Katılımcılar için ortak bir zemin yaratmanın, farklı disiplinden zihinlerin kaynaşmasıyla mümkün olduğuna vurgu yaptı. Bu zeminde oyun dünyası, mimari, endüstriyel ürünler ve mekân kurguları üzerinden tasarımın duygusal bağları yeniden tartışıldı.

Dijital oyunlar ile kent anlatıları arasındaki bağımsız inceleme Tasarımcı Eray Dinç, sunumunda sinema ile olan organik bağa ve oyuncunun bu süreçte aktif rolüne dikkat çekti. İstanbul ve Kapadokya’nın çeşitli coğrafyalarını adeta bir oyun sahasına dönüştüren projelerinden bahseden Dinç, Nazar adını taşıyan çalışmada ışık, zaman ve algının çok katmanlı deneyimlere nasıl dönüştüğünü anlatırken, oyunun sadece bir eğlence aracı olmadığını vurguladı. Dinç ayrıca mekanın atmosfer üzerinde belirleyici etkisine dikkat çekti.

Yaşam alanlarında görünmez estetik Endüstriyel Tasarımcı Merve Nur Sökmen, tasarımın günlük işlevselliğinin ötesine geçerek mekânsal konforu nasıl şekillendirdiğini aktardı. Klima gibi endüstriyel nesnelerin, kullanıcı odaklı ve estetik bir dilde yeniden yapılandırıldığında mekanın atmosferiyle uyum içinde nasıl çalıştığını çeşitli örneklerle açıkladı. Sökmen, sürdürülebilirlik, akıllı sistemler ve kişiselleştirme konularında, nesnelerin ruh halini doğrudan etkileyen bir etkileşim zinciri kurduğunu belirtti.

Mimari ile hafızayı canlandırmak Mimarlık pratiğini hikâye anlatıcılığına benzeten Mimar Ömer Selçuk Baz, Manisa Kurtuluş Müzesi üzerinde yürütülen projeyi örnek gösterdi. Şehrin yangın sonrası tarihine odaklanan bu anlatı, ışık, malzeme ve mekânsal boşlukların bilinçli kullanımıyla ziyaretçilere karanlıktan aydınlığa doğru uzanan duygusal bir yolculuk sunuyor. Baz, mimariyi sadece yapı malzemelerinden ibaret olmayan, toplumsal hafızayı canlı tutan bir araç olarak tanımladı.